انجمن دندانپزشکان عمومی ایران

اصول آنتی بیوتیک تراپی در درمان های دندانپزشکی-دکتر علیرضا توتونچیان

اصول آنتی بیوتیک تراپی در درمان های دندانپزشکی-دکتر علیرضا توتونچیان

اصول آنتی بیوتیک تراپی در درمان های دندانپزشکی

 آنتی بیوتیک ها از ابزارهای مهم در درمان عفونت های ناحیه دهان و فک و صورت می باشد موارد کاربرد آنتی بیوتیک ها شامل استئومیلیت، تورم منتشر در ناحیه، تورم سریعاً پیشرونده ناشی از عفونت و پری کرونایتیس شدید می باشد. این تفکر درمورد آنتی‌بیوتیک‌ها غلط است که اگر جراحی انجام شود نیاز به مصرف طولانی مدت تر آنتی بیوتیک می باشد و همچنین این که با درمان طولانی تر به توان بر مقاومت آنتی بیوتیکی غلبه کرد. اثر بخشی آنتی بیوتیک بر غلظت بافتی آن استوار است و هر چه طیف اثر آن باریک در باشد و استفاده از آن ارجح تر است درمان طولانی نمی تواند عفونت ریباند را حذف نماید. آنتی بیوتیک ها شاخه های مختلفی دارند و برحسب محل اثرگذاری بر میکروارگانیسم ها، عملکرد های گوناگونی دارند. از شایع ترین آنتی بیوتیک ها خانواده پنی سیلین از پنی سیلین تا کلوگزاسیلین که در درمان عفونت غده های بزاقی کاربرد دارد و پنی سیلین های وسیع الطیف شامل پایپر سیلین و تری کار سیلین که بر علیه سودوموناس آئروژینوزا موثر هستند کاربرد دارد. همچنین اگزاسیلین و متی سیلین، پنی سیلین های مقاوم به پنی سیلیناز میباشند. ضد قارچ ها نیست در درمان عفونت های فرصت طلب ناحیه دهان کاربرد دارند که توان به آمفوتریسین بی و کلوتریمازول و همچنین به نیستاتین اشاره کرد. گروه دیگری از آنتی بیوتیک ها باید به همراه سایر آنها تجویز شوند و به تنهایی اثربخشی ندارند همانند مترونیدازول یا کلاویو لونیک اسید. آشنایی با اصول تجویز آنتی بیوتیک ها میتواند در درمان عفونت های ادنتوژنیک راه گشا باشد.

تگ ها:
اشتراک‌گذاری:
۱۶۴

نظرات (۰)

نظر بدهید

آخرین مقالات